Κοίτα τους στα μάτια, τρέμουνε τη σκιά τους Πύργοι από χαρτί, γκρεμίζεται η μαγκιά τους. Δεν είναι απλά μια ψήφος, δεν είναι ένα κόμμα Είναι η φωνή που βγήκε απ’ το δικό μας το χώμα. Από τα Τέμπη η οργή, ρίζωσε μες στην πόλη Κι οι «αρχιερείς της σήψης» έχουν λερωμένη τη στολή. Τους χαλάει τη σειρά, τους χαλάει το παιχνίδι Γιατί όποιος δεν χρωστάει, δεν φοράει το δαχτυλίδι.
Ποιος φοβάται τη Μαρία; Ποιος τρέμει την αλλαγή; Το σύστημα σαπίζει, ζητάει κάθαρση η ζωή. Δεν είναι «του σωλήνα», δεν βγήκε απ’ τα γραφεία Είναι η φωνή του δίκαιου που γράφει ιστορία. Από τη μια το σκοτάδι, η λάσπη κι η διαπλοκή Από την άλλη η Ανθρωπιά, η μόνη προοπτική.
Στήνουν ενέδρες το πρωί, προπαγάνδα το βράδυ Θέλουν να θάψουν το φως πίσω από το σκοτάδι. Την βαφτίζουν «γραφική», την ντύνουν με τοξικότητα Μα τρέμουνε το βλέμμα της, την καθαρότητα. Γιατί αν μπει η αλήθεια μες στο «σπίτι» της απάτης Θα φανεί ποιος είναι θύμα και ποιος ο αυτουργός της στάχτης. Δεν ελέγχεται, δεν πωλείται, δεν σκύβει το κεφάλι Είναι η ελπίδα ενός λαού που αναπνέει και πάλι.
Η πολιτική δεν ξεκινά στα έδρανα τα κρύα Ξεκινά απ’ τον άνθρωπο, μες στην κοινωνία. Κι όταν επιστρέφει για να πάρει λογαριασμό Τότε οι «ειδικοί» χάνουνε τον ρυθμό.
Δεν είναι το ερώτημα αν θα βγει στις εκλογές Αλλά πόσες θα ξυπνήσει κοιμισμένες ψυχές. Πόσους θα πάρει μαζί της στον δρόμο του δικαίου Μακριά από τα φαντάσματα του κόσμου του παλαιού. Είναι η τελευταία ανάσα, το τελευταίο σκαλί Η μάχη για το δίκαιο, η μάχη για τη ζωή. Όποιος δεν χρωστάει, είναι ο πιο επικίνδυνος εχθρός Γιατί έχει οδηγό του μόνο το ίδιο το Φως.
Η γραμμή τραβήχτηκε. Αλήθεια ή Σήψη; Ανθρωπιά ή Σκοτάδι; Η ώρα της κάθαρσης έφτασε. Και το βλέμμα της… δεν χαμηλώνει.
Στίχοι: Ιωάννης Αυγουστάτος
Μουσική: Suno
Video: Eleftheria Roussou
