
Η Φιλοσοφία συχνά ταυτίζεται με την ακαδημαϊκή κοινότητα, την εξειδικευμένη ορολογία και τη θεωρητική γνώση.
Άλλοτε συναντάται σε διάφορες σχολές, ανατολικές και δυτικές, με τη μορφή κλειστών κύκλων, υπό την καθοδήγηση του Δασκάλου, ο οποίος μοιράζεται με τους μαθητές του μια τακτική πειθαρχία πάνω στο σύστημα που διδάσκει.
Τί γίνεται όμως όταν η Φιλοσοφία δεν βιώνεται στην καθημερινή ζωή; Όταν παραμένει εγκλωβισμένη στον χρόνο,τον τόπο και τις ιδιαίτερες συνθήκες που απαιτούνται να έχουν δημιουργηθεί, ώστε να ασχοληθεί κανείς με αυτή;
Τότε η σύγχρονη Φιλοσοφία χάνει το πνεύμα της και τον βαθύτερο προορισμό της, που είναι ο φωτισμός της πορείας του ανθρώπου προς την αυτογνωσία, την αυτοεκπλήρωση και την ευδαιμονία.
Αυτό μας το θυμίζει και ο Επίκουρος με την Επιστολή προς Μενοικέα: “Και αυτός που λέει ότι ο καιρός για να φιλοσοφήσει δεν έχει φτάσει ακόμη ή ότι έχει περάσει ήδη, μοιάζει με εκείνον που λέει είτε ότι δεν έχει έλθει ακόμη ο καιρός για την ευδαιμονία είτε ότι δεν υπάρχει πλέον καιρός για αυτήν. Συνεπώς, πρέπει και ο νέος και ο γέρος να φιλοσοφούν, ο μεν ένας, καθώς γερνάει, να παραμένει νέος ανάμεσα στα αγαθά, ο δε άλλος, αν και νέος για να μη φοβάται, σαν γέρος, το μέλλον.”
Σας περιμένουμε με χαρά την Κυριακή, 11 Οκτωβρίου 2026, στις 11:00 πμ., να συζητήσουμε το θέμα: “Η Φιλοσοφία ως τρόπος ζωής”, στο Κιμωλία Cafe-Bar (οδός Μπουκογιάννη 4, Αγρίνιο).