Με μεγάλη χαρά ολοκληρώθηκε χθες, Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2025, η επίσημη παρουσίαση του νέου βιβλίου του Γιάννη Αυγουστάτου, «Το Πέταγμα του Δαίδαλου – Μυθιστορηματικός Οδηγός Αυτογνωσίας», στην ιστορική αίθουσα της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.
Η αίθουσα γέμισε με φίλους, συναδέλφους, συνοδοιπόρους και αναγνώστες που μοιράστηκαν μαζί μας μια βαθιά στοχαστική και ανθρώπινη εμπειρία.
Ευχαριστούμε θερμά όλους όσοι παρευρέθηκαν, τους εκλεκτούς ομιλητές, τον εκδότη, τους συνεργάτες, καθώς και τους φίλους και τους Εθελοντές της Κίνησης «ΦΩΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ» που συνέβαλαν με την καρδιά τους σε αυτή τη βραδιά.
Ακολουθεί η εισήγηση του συγγραφέα Γιάννη Αυγουστάτου, που απηύθυνε κατά την έναρξη της εκδήλωσης:
«Καλησπέρα σας,
θα ξεκινήσω με τις απαραίτητες ευχαριστίες.
Ευχαριστώ πολύ τον πρόεδρο της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών, κ. Κωνσταντίνο Καρούσο, για την ευγενική παραχώρηση αυτής της ιστορικής αίθουσας και όλους εσάς για τη φιλική παρουσία σας απόψε. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω, εκτός από τον φίλο εκδότη Ζώη Μπενάρδο που επιμελήθηκε εξαιρετικά την έκδοση, τη συνακτιβίστρια Βένια Λυμπέρη και τη γυναίκα μου Ματίνα Φουρτούνη για τη διόρθωση του κειμένου, που μόνο εύκολη εργασία δεν είναι! Φυσικά ένα μεγάλο ευχαριστώ στους εκλεκτούς φίλους και πνευματικούς συνοδοιπόρους, Γιώργο Λαθύρη και τον Γιάννη Ανδριανάτο, για την πρόθυμη και τιμητική συμμετοχή τους στην παρουσίαση.
Όπως γράφω στον πρόλογο, η έμπνευση για το παρόν βιβλίο γεννήθηκε στο μακρινό 2010, από μια βαθιά επιθυμία να καταγράψω τις εμπειρίες μου σχετικές με τα εμπόδια, τις παγίδες και τα στάδια που πρέπει να περάσει μια ψυχή, για να βγει από τον εγωικό λαβύρινθο των ψευδαισθήσεων και να πετάξει ελεύθερη στο πνευματικό Ορίζοντα της Αληθινής Ζωής.
Το εγχείρημα φάνταζε εξαιρετικά δύσκολο, γιατί έπρεπε να συμπυκνώσω την πορεία πολλών χρόνων έρευνας, μέσα από τα διάφορα πνευματικά μονοπάτια, που διέτρεξα. Αν και είχα ήδη εκδώσει τέσσερα δοκίμια — η μυθιστορηματική φόρμα ήταν για μένα κάτι εντελώς νέο και τολμηρό. Επί πλέον δεν ήθελα να γράψω ένα βιβλίο εκλαϊκευμένης «αυτοβοήθειας», αλλά ούτε και ένα δυσνόητο σύγγραμμα, για λίγους. Στόχος μου ήταν η δημιουργία ενός λειτουργικού οδηγού Αυτομεταμόρφωσης, που να εμπνέει και να συνοδεύει την Εσωτερική Έρευνα, του αρχάριου, αλλά και του προχωρημένου αναζητητή. Βάζοντας, λοιπόν, πολύ ψηλά τον πήχη ξεκινούσα το γράψιμο και σταμάταγα ανικανοποίητος. Άλλες δράσεις με καλούσαν, όπως η ίδρυση της Κίνησης Πνευματικού Ακτιβισμού ΦΩΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ, με τις πλούσιες και ζωντανές εκδηλώσεις της.
Παρόλα αυτά, η ιδέα του βιβλίου σαν σπόρος περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να βλαστήσει, κάτι που έγινε πριν ένα χρόνο. Από τη στιγμή που ξύπνησε ο Δαίδαλος μέσα μου, με πήρε από το χέρι και με ώθησε να συνεχίσω, να τολμήσω και να ολοκληρώσω το βιβλίο. Από όλες τις πνευματικές παραδόσεις επέλεξα να ακολουθήσω, κατά κύριο λόγο, την Ατραπό της Αλχημείας, που συνάδει με την πορεία της εξατομίκευσης του Καρλ Γιούνγκ. Βέβαια το κείμενο έχει εμπλουτιστεί από επιγνώσεις και άλλων διδασκαλιών, αφού κατά βάθος η αλήθεια είναι μία, με πολλά πρόσωπα.
Όπως γνωρίζετε η περιπέτεια του μυθικού Δαίδαλου, του πολυμήχανου τεχνίτη και αρχιτέκτονα, ξεκινά από την εξορία του στην Κρήτη, την οποία ο ίδιος προκάλεσε με τη ζηλόφθονη αλαζονεία του. Αιχμάλωτος στην υπηρεσία του βασιλιά Μίνωα, κατάφερε τελικά να δραπετεύσει, κατασκευάζοντας φτερά. Αυτός ο μύθος αποτελεί, κατά τη γνώμη μου, την ιδανική αλληγορία για τη σύγχρονη, ψυχή. Μια ψυχή που, έχοντας ξεχάσει την προέλευσή της, περιπλανιέται μέσα στον νοητικό της λαβύρινθο και στο απατηλό Μάτριξ της υλιστικής κοινωνίας, χωρίς το νήμα της Αριάδνης. Όπως ο μυθικός Δαίδαλος, έτσι και ο σύγχρονος άνθρωπος, σκλάβος της άγνοιας και των παθών του, μπορεί να απελευθερωθεί, μονάχα αν ξεδιπλώσει τα φτερά της ψυχής του και πετάξει στον πνευματικό ορίζοντα. Στον “Φαίδρο”, ο Πλάτωνας περιγράφει την ψυχή σαν ένα φτερωτό πλάσμα, που προσπαθεί να υψωθεί προς τον Ουρανό, εκεί όπου βρίσκεται η αληθινή πατρίδα της, ο Κόσμος των Ιδεών. Τα φτερά της μεγαλώνουν με την αναζήτηση της Αλήθειας, με τον Θείο Έρωτα, την άριστη αυτή Μανία (Ερωτική: Αφροδίτη, Ποιητική: Μούσες, Τελεστική: Διόνυσος, Μαντική: Απόλλων), με τη φιλοσοφία και την ομορφιά. Αντίθετα, όταν η ψυχή παρασυρθεί από τα πάθη και την προσκόλληση στην ύλη, τα φτερά της ατροφούν και πέφτει, ξεχνώντας τον Εαυτό της. Όπως ο Σωκράτης είχε ως Δασκάλα τη Διοτίμα, έτσι και ο ήρωας του βιβλίου έχει τη Σοφία, μια ιερατική μορφή, που εμπνεύστηκα από τη σπουδαία και παραγνωρισμένη πνευματική προσωπικότητα της Σοφίας Άντζακα. Ο Δαίδαλος, όπως ο διαχρονικός ήρωας σε όλες τις παραδόσεις, αφού περάσει νικηφόρα τις διάφορες δοκιμασίες και μυήσεις δεν επαναπαύεται στις δάφνες του και δεν αποσύρεται από τον κόσμο, αλλά επιστρέφει συμπονετικά στο βάθος του Λαβύρινθου, για να βοηθήσει όσους επιθυμούν να σπάσουν τις αλυσίδες της άγνοιας και να βγουν με τη σειρά τους στο Φως.
Το βιβλίο αυτό απευθύνεται σε όσους δεν αναζητούν έτοιμες και εύπεπτες απαντήσεις και συνταγές ευτυχίας, αλλά σε εκείνους που διαισθάνονται ότι η αλήθεια κρύβεται μέσα τους και είναι πρόθυμοι να σκάψουν βαθιά και υπομονετικά για να την αποκαλύψουν. Στην παρουσίαση ενός βιβλίου συνηθίζεται η ευχή «να είναι καλοτάξιδο!».
Το βιβλίο όμως δεν ταξιδεύει από μόνο του! Αποτελεί απλά ένα όχημα για όσους θέλουν να το αξιοποιήσουν και απαιτεί τολμηρούς και αποφασισμένους θαλασσοπόρους. Ευελπιστώ «ΤΟ ΠΕΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΔΑΙΔΑΛΟΥ» να αποτελέσει ένα χρήσιμο Οδηγό Πλεύσης, στις Ενδοναυτικές σας εξερευνήσεις.
Σας ευχαριστώ πολύ!
Γιάννης Αυγουστάτος»
Το βιβλίο «Το Πέταγμα του Δαίδαλου» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Δρόμων και απευθύνεται σε όσους δεν αρκούνται σε εύκολες απαντήσεις, αλλά τολμούν να αναζητήσουν την αλήθεια μέσα τους και να ξεδιπλώσουν τα φτερά της ψυχής τους.
Αναζητήστε το στα βιβλιοπωλεία.
Καλό πέταγμα έξω από τον λαβύρινθο!
Όσοι δεν καταφέρατε να έρθετε, μπορείτε να παρακολουθήσετε την παρουσίαση εδώ:
