Τα Αφυπνιστικά Τραγούδια της Κίνησης «ΦΩΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ» γεννήθηκαν μέσα από τη βαθιά ανάγκη να θυμηθούμε ποιοι είμαστε στην ουσία μας.
Αυτή η δημιουργική ροή μας ώθησε να αγγίξουμε «Τα Χρυσά Έπη του Πυθαγόρα» (τα Χρυσά Έπη είναι μία συλλογή ηθικών προτροπών, που αποτελείται από 71 στίχους γραμμένους σε δακτυλικό εξάμετρο και παραδοσιακά αποδίδονται στους Πυθαγόρειους φιλοσόφους) και να τα φέρουμε στο φως σε τρία μέρη με νοηματική ενότητα:
- Τα χρυσά έπη του Πυθαγόρα – Μέρος Α’ – «Εισαγωγή και Θεμέλια της Αρετής»
- Τα χρυσά έπη του Πυθαγόρα – Μέρος Β’ – «Δοκιμασίες και Μέτρο στη Ζωή»
- Τα χρυσά έπη του Πυθαγόρα – Μέρος Γ’ – «Μύηση και Θείος Σκοπός»
Η μετάφραση του αρχαίου κειμένου έγινε από την Καλλιόπη Κονσολάκη με έμμετρο λόγο και η μουσική σύνθεση μέσω του Suno.
Όταν η αρχαία σοφία και η τεχνολογία ενώνονται, προσφέρουν στον σύγχρονο άνθρωπο έναν ήχο που ενώνει τους αιώνες!
Άκουσε και τα τρία τραγούδια και άφησε τη δόνησή τους να σε οδηγήσει βαθύτερα:
Μετάφραση αρχαίου κειμένου από την Καλλιόπη Κονσολάκη – με έμμετρο λόγο:
Τα χρυσά έπη του Πυθαγόρα – Μέρος Α’_Εισαγωγή και Θεμέλια της Αρετής
Πρώτα τους αθανάτους θεούς, ο νόμος ως προστάζει τίμα,
μα και τον όρκο σου σεβάσου, όπως ταιριάζει.
Τους δοξασμένους ήρωες να σέβεσαι επίσης,
μα και του Άδη τους θεούς ως πρέπει να τιμήσεις.
Και τους γονείς σου να τιμάς, μα και τους συγγενείς σου,
και από τους άλλους πάντοτε κάν’ την επιλογή σου,
και φίλους σου να προτιμάς εκείνους που υπερέχουν,
και της αρετής χαρίσματα φαίνεται πως κατέχουν.
Πάντοτε η πραότητα, να σε χαρακτηρίζει
και κάνε έργα ωφέλιμα γιατί αυτό αξίζει.
Των φίλων σου κάθε μικρό λάθος και αστοχία,
να συγχωρείς όσο μπορείς, με μεγαλοψυχία.
Γιατί η θέση δύναμης και η ανάγκη δεν απέχουν,
κι αυτό, θα πρέπει οι άνθρωποι καλά να το κατέχουν.
Αυτά λοιπόν προσπάθησε, έτσι να τα τηρήσεις,
και πάντα να κυριαρχείς σε αυτά να συνηθίσεις.
Και πρώτα στο στομάχι σου αλλά και στη λαγνεία,
στον ύπνο σου και στο θυμό να έχεις κυριαρχία.
Και να φροντίζεις πάντοτε για όλες σου τις πράξεις,
κι ότι σε κάνει να ντραπείς, ποτέ μη διαπράξεις,
ούτε μαζί με άλλονε, μα ούτε και μονάχος.
Τον εαυτό σου να ντραπείς πρώτα για κάθε λάθος.
Να είσαι πάντα δίκαιος σε λόγια και σε έργα,
με σύνεση και λογική αδιάκοπα ενέργα.
Γιατί είναι ο θάνατος όλων των πεπρωμένων,
και τίποτα μες στη ζωή δεν είναι δεδομένο.
Και τα υλικά τα αγαθά η τύχη συνηθίζει
μία τα δίνει απλόχερα, μια πίσω τα γυρίζει.
Τα χρυσά έπη του Πυθαγόρα – Μέρος Β’_ Δοκιμασίες και Μέτρο στη Ζωή
Τα βάσανα που θεϊκή, σ’ ανθρώπους μοίρα δίνει,
όσα σου τύχουν δέξου τα, πάντα με καλοσύνη.
Ό,τι μπορείς, να προσπαθείς να τ’ αντιμετωπίζεις,
και πως πιο λίγα στους καλούς συμβαίνουν να γνωρίζεις.
Λόγια καλά, μα και κακά θα τύχει να σου πούνε
μα να σε επηρεάζουνε δεν πρέπει να μπορούνε.
Να αποκτήσεις έπαρση, δεν πρέπει να αφήσεις,
ούτε να σ’ εμποδίσουνε, στους στόχους να βαδίσεις.
Κι ακόμα, κι αν θα ειπωθεί, για σένα κάποιο ψέμα,
να παραμείνεις ψύχραιμος, αυτό είναι το θέμα.
Ό,τι σου λέω για όλα αυτά μην ξεχνάς να κάνεις,
και κερδισμένος σίγουρα θα ’σαι και δεν θα χάνεις.
Μην επιτρέπεις κανενός, ποτέ του να σε πείσει
να πράξεις κάτι ή να πεις που δεν θα σου ωφελήσει.
Πριν από κάθε πράξη σου, με λογική στοχάσου,
και πάντα με περίσκεψη, για κάθε τι εργάσου.
Γιατί λόγια ανόητα και πράξεις κακών τρόπων,
είναι χαρακτηριστικό μηδαμινών ανθρώπων.
Να κάνεις πάντα μόνο αυτά που δεν θα μετανιώσεις,
κι ό,τι γνωρίζεις και μπορείς να το ολοκληρώσεις.
Κι ακόμα να διδάσκεσαι, αυτά που δε γνωρίζεις.
Έτσι θα ζεις και τη ζωή, θα την μακαρίζεις.
Φρόντιζε να μην αμελείς και σώμα και υγεία,
να πίνεις και να τρέφεσαι, με μέτρο και σοφία.
Με μέτρο να γυμνάζεσαι και μέτρο είναι στην πράξη,
να δίνεις τόσο στο κορμί, όσο να μη σε βλάψει.
Μάθε λιτή και καθαρή να είναι η τροφή σου,
το φθόνο να μην προκαλεί, ο τρόπος στη ζωή σου.
Φρόντισε να μη σπαταλάς άκαιρα ό,τι έχεις,
μη φτάσεις και στη στέρηση, εντούτοις να προσέχεις.
Το μέτρο, το καλύτερο είναι, να το γνωρίσεις.
Να το επιλέγεις πάντοτε, θα πρέπει να φροντίζεις.
Κάνε λοιπόν συνήθεια, ότι δεν θα σε βλάψει,
και πάντοτε να σκέφτεσαι, πριν από κάθε πράξη.
Και πριν να πέσει απαλός, ύπνος στα βλέφαρά σου,
τη μέρα σου προσεχτικά, για τρεις φορές στοχάσου.
Τι άραγε παρέλειψα; Μα και τι έχω πράξει;
Άραγε σε τι ξέφυγα, και δεν ήμουν εντάξει;
Κι ότι δεν έπραξες σωστά, καθόλου μη διστάσεις,
τον ίδιο σου τον εαυτό να τόνε κατσαδιάσεις.
Μα όμοια για το καλό, να τον κανακεύεις,
και να μην τσιγκουνεύεσαι να τον επιβραβεύεις.
Αυτά λοιπόν να προσπαθείς και να έχεις στην καρδιά σου,
πάντοτε να τα μελετάς και να ’ναι μέλημά σου.
Αυτά στο δρόμο της αρετής να ξέρεις θα σε πάνε,
και ορκίζομαι πως η ζωή λαμπρή για σένα θα ’ναι,
στο όνομα του θεϊκό που είχε παραδώσει,
την Τετρακτύ, της φύσεως την αιώνια γνώση.
Με προσευχή να ξεκινάς ώστε να κατορθώσεις,
το έργο σου επιτυχώς να ολοκληρώσεις.
Τα χρυσά έπη του Πυθαγόρα – Μέρος Γ’_ Μύηση και Θείος Σκοπός
Αν κατακτήσεις όλα αυτά, γνώση θα αποκτήσεις,
και την ουσία των θεών, κι ανθρώπων θα γνωρίσεις.
Και θ’ αποκτήσεις μέγιστη σοφία με τα χρόνια,
να ξέρεις ποια ’ναι εφήμερα και ποια είναι αιώνια.
Και όπως είναι δίκαιο, τη γνώση αυτή θα λάβεις,
κι έτσι κυριότερο, όλων θα καταλάβεις,
στο σύμπαν ότι έχουνε, όλα την ίδια ουσία,
και ότι ίδια είναι παντού, του κόσμου η σοφία.
Έτσι, μήτε τ’ ανέλπιστα, ποτέ να μην ελπίσεις,
ούτε όμως και τα εφικτά, να μην αναγνωρίσεις.
Και θα γνωρίσεις δυστυχείς με συμφορές γεμάτους,
ανθρώπους που προκάλεσαν μόνοι τα βάσανά τους.
Και αν δίπλα τους τα αγαθά, βρίσκονται και χορεύουν,
εκείνοι μένουνε τυφλοί και δυστυχώς κωφεύουν.
Κι ελάχιστα γνωρίζουνε πώς να απαλλαγούνε
από τα τόσα βάσανα, όπου τους τυραννούνε.
Η μοίρα τους τη λογική φαίνεται πως τους παίρνει,
κι εδώ κι εκεί σαν τους τροχούς, κυλούν δυστυχισμένοι.
Η έριδα που ακολουθεί, όλα τα βήματά τους,
είναι εντελώς υπεύθυνη για τα παθήματά τους.
Και όπως με τη φύση τους έχει το ίδιο γίνει,
αν δεν αλλάξουν, βάσανα μονάχα θα τους δίνει.
Δεν ξέρουν ότι θα ’πρεπε, να την αποφεύγουν,
να πάψουν να την προκαλούν, και μακριά να φεύγουν.
Πατέρα Ζεύ, εσύ μπορείς, τους ανθρώπους να αλλάξεις,
και από βάσανα πολλά, σίγουρα να απαλλάξεις.
Αν μάθουνε τη θεϊκή, τη μέσα δύναμή τους,
πώς να τη χρησιμοποιούν, θ’ αλλάξουν τη ζωή τους.
Να έχεις θάρρος, επειδή, μέσ’ στους θνητούς ανθρώπους,
βρίσκεται φύση θεϊκή κι αυτή δείχνει τους τρόπους,
να κατακτήσουν του μυαλού, τη θεϊκή σοφία.
Αν σ’ όσα σε προέτρεψα, εσύ κυριαρχήσεις,
θα θεραπεύσεις την ψυχή, και θα τη καθαρίσεις.
Αλλά όσα συζητήσαμε, για τους θνητούς, να πράττεις,
για της ψυχής τη λύτρωση, και το καθάρισμά της.
Να κρίνεις και να σκέφτεσαι πάντα με σωφροσύνη,
κι απ’ τ’ αγαθά ψηλότερα, να βάζεις μόνο εκείνη.
Κι όταν το σώμα κάποτε, θα το εγκαταλείψεις,
κι ελεύθερος στον ουρανό, θα ’ρθεις να κατοικήσεις,
θα είσαι αθάνατος θεός, αθάνατος στον αιθέρα,
και όχι άνθρωπος θνητός, που ήσουν εδώ πέρα.
