Ο Ιωάννης Αυγουστάτος, Ψυχίατρος-Ψυχοθεραπευτής και ιδρυτής της Κίνησης «ΦΩΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ», στην ομιλία του με θέμα: «Πνευματικός Ακτιβισμός: Η ελπίδα για έναν κόσμο δίκαιο και ειρηνικό», κάνει μια βαθιά ανάλυση του τι εννοούμε «αξία»: από τις πιο απλές ανάγκες επιβίωσης μέχρι τις ανώτερες πνευματικές αξίες που διαμορφώνουν τον πυρήνα κάθε υγιούς πολιτισμού.
Συνδέει αυτήν την ιδέα με την ιεραρχία αναγκών του Maslow, επισημαίνοντας πως, καθώς η κοινωνία ωριμάζει, αναζητά όχι μόνον υλικά αγαθά, αλλά και αρετές που «εξυψώνουν» ψυχή και πνεύμα.
Παρουσιάζει τις κλασικές αξίες (ευδαιμονία, δικαιοσύνη, γενναιοδωρία, μεσότητα κ.ά.) – οι οποίες σήμερα πολλές φορές αναφέρονται μόνο ρητορικά, ενώ τονίζει ότι η αρετή δεν είναι έμφυτη, αλλά καλλιεργείται μέσω συνειδητής, επίμονης εξάσκησης. “Οι εκπαιδευτικοί δεν μπορούν να «διδάξουν» αληθινή αρετή αν πρώτα δεν την ενστερνιστούν οι ίδιοι.”
Αναφέρει πως η ιδέα της «Πλατωνικής Πολιτείας» δεν ήταν αυταρχισμός, αλλά μια υπηρετική ηγεσία που συντονίζει τα μέρη για το κοινό καλό – από εδώ πηγάζει και η κεντρική θέση της ομιλίας: “για να αλλάξουμε τον κόσμο, πρέπει πρώτα να καλλιεργήσουμε εσωτερική ισορροπία, ώστε αυτή να διαχυθεί έξω“.
Εξετάζει τη σύγχρονη «ιεραρχία αξιών», όπου κυριαρχεί το χρήμα και η συσσώρευση, ενώ οι αληθινές αξίες παραγκωνίζονται. Ο καταναλωτισμός («Καταναλώνω, άρα υπάρχω») περιγράφεται ως ένας ατελείωτος, αυτοκαταστροφικός φαύλος κύκλος, όπως οι μύθοι των Δαναϊδων και του Σίσυφου, που μας κάνουν να κυνηγάμε χωρίς ουσία.
Κατά την ομιλία, ασκείται κριτική στον «μαζικό άνθρωπο» που παθητικά αποδέχεται προπαγάνδες, στην υπερ-ειδικοποίηση που αποξενώνει από το νόημα της παραγωγής, και στην παραδοσιακή κομματική πολιτική, την οποία θέτει στο περιθώριο.
Αντιπροτείνεται ένα πλαίσιο όπου άνθρωποι με κοινούς πνευματικούς προσανατολισμούς ενεργοποιούνται συλλογικά – όχι για την εξουσία – αλλά για την πραγματική ευημερία της κοινωνίας.
Προβάλλονται τρεις πιθανές στάσεις απέναντι στην κρίση:
- η ατομική φυγή,
- η στροφή προς ακραίες ιδεολογίες,
- η βαθμιαία μεταρρύθμιση εμπνεόμενη από ζωντανές αρετές—χωρίς απλώς να μοιράζουμε «ψωμί», αλλά να οικοδομούμε αξίες και ιδανικά.
Η κρίση αναγορεύεται σε ευκαιρία θεμελιώδους ανασυγκρότησης. Ο κ. Αυγουστάτος μιλά για μια ανακατάταξη αξιών, που απαιτεί χρόνο και συνειδητή ωρίμανση μέσω εκπαίδευσης και προσωπικής ανάπτυξης. Παράλληλα, παρουσιάζει τις σύγχρονες επιστημονικές έρευνες (Neuroscience) που υποστηρίζουν ότι στον εγκέφαλο υπάρχει «θεϊκό σημείο» και ότι η συνείδηση υπερβαίνει τα στενά όρια της ύλης.
Το ζήτημα της πνευματικότητας ορίζεται ως ο προσανατολισμός προς μια ευρύτερη υπερβατική πραγματικότητα, συνδέοντας όλα τα μέρη σε ενωτική αρμονία – αυτό δεν αντιπαρατίθεται στην ύλη, αλλά τη νοηματοδοτεί.
Οι τρεις τύποι «πνευματικότητας»:
- μοναχική/άσκηση,
- ψευδο-πνευματικότητα που αναπαράγει το εγώ, και
- την υγιή διαπροσωπική πνευματικότητα που υπερβαίνει το εγώ και υπηρετεί το κοινό καλό – σε αυτήν την τρίτη κατηγορία ανήκει και η ίδια η Πνευματική Δράση.
Με την ιδέα της Ευτοπίας – αντί της ουτοπίας – μπορούμε να χτίσουμε ένα βιώσιμο, πιο ανθρώπινο μέλλον «εδώ και τώρα», αρκεί να συνδυάσουμε βαθιά πνευματική αυτογνωσία με συλλογική, μη-βίαιη δράση.
Η Κίνηση «ΦΩΣ ΣΕ ΔΡΑΣΗ» μας καλεί σε συλλογική πρακτική εφαρμογή των αρχαίων και σύγχρονων αρετών, δημιουργώντας ένα κίνημα που θα ενσωματώνει την πνευματική διάσταση στη ζωή και στην κοινωνία, και θα φωτίζει τον δρόμο προς έναν δίκαιο, ειρηνικό και αρμονικό κόσμο.
Δράστε Φωτεινά μαζί μας, δηλώνοντας Εθελοντής.
Παρακολουθήστε ολόκληρη την ομιλία εδώ:
